آيا می‌دانید چرا لباس فارغ‌التحصیلی توی کل جهان این شکلیه؟

آيا می‌دانید چرا لباس فارغ‌التحصیلی توی کل جهان این شکلیه؟

 

یك نمونه دیگر از ارزش‌های ایرانی كه خود ما آنرا نمی‌شناسیم ردای فارغ‌التحصیلی است. لابد تا به حال شما هم دیده‌اید وقتی یك دانشجو در دانشگاه‌های خارج می‌خواهد مدرك دكترای خود را بگیرد، یك لباس بلند مشكی به تن او می‌كنند و یك كلاه چهارگوش كه از یك گوشه آن یك منگوله آویزان است بر سر او می‌گذارند و بعد او لوح فارغ التحصیلی را می‌خواند

هنگامی كه از ما سوال می‌شود كه این لباس و كلاه چیست؟ چه پاسخی می‌دهید؟! هنگامی كه از یك اروپایی یا ژاپنی و یا حتی آمریكایی سوال شود این لباس چیست كه شما تن فارغ التحصیلانتان می‌كنید می گویند ما به احترام «آوی سنت» (ابن سینا) پدر علم جهان این لباس را به صورت نمادین می‌پوشیم.

آنها به احترام «آوی سنت» كه همان «ابن سینا»ی ماست كه لباس بلند رداگونه می‌پوشیده، این لباس را تن دانشمندان خود می‌كنند. آن كلاه هم نشانه همان دستار است (کمی فانتزی شده) و منگوله آن نمادی از گوشه دستار خراسانی كه ما ایرانی‌ها در قدیم از گوشه دستار آویزان می‌كردیم و به دوش می‌انداختیم. در اروپا و آمریكا علامت یك آدم برجسته و دانش آموخته را لباس و كلاه ابن سینا می‌گذارند، ولی ما خودمان نمی‌دانیم.

بياموزيم كه:

بياموزيم كه:

با احمق بحث و جدل نكنيم و بگذاريم در دنياي احمقانه خويش خوشبخت زندگي كند.

با وقيح جدل نكنيم چون چيزي براي از دست دادن ندارد و روح ما را تباه مي‌كند.

از حسود دوري كنيم چون اگر دنيا را هم به او تقديم كنيم باز از زندان تنگ حسادت بيرون نمي‌آيد.

تنهايي را به بودن در جمعي كه ما را از خودمان جدا مي‌كند، ترجيح دهيم.

از ((از دست دادن)) نهراسيم كه ثروت ما به اندازه شهامت ما در نداشتن است.

بيشتر را بر كمتر ترجيح ندهيم كه قدرت ما در نخواستن و منفعت ما در سبكباري است.

كمتر سخن بگوييم كه بزرگي ما در حرفهايي است كه براي نهفتن داريم نه براي گفتن.

از سرعت خود بكاهيم، كه آنان كه سريعتر مي‌دوند، فرصت انديشيدن به خود را نمي‌دهند و زودتر خسته مي‌شوند.

ديگران را ببينيم، تا در دام خويشتن محوري اسير نشويم.

از كودكان بياموزيم، پيش از آنكه بزرگ شوند و ديگر نتوان از آنان آموخت.....